ေမာင္ဟစ္ႏွင့္ ကုိၾကြက္ // ေမာင္ဟစ္ //

ေတာသား ေမာင္ဟစ္ ရန္ကုန္ေရာက္လာပါသည္။ ပလက္ေဖာင္းေပၚ ေလွ်ာက္ရင္း အေကာင္ႀကီးႀကီး တစ္ေကာင္ကုိ ေတြ႕သည္။
 
`ဒီေကာင္ ဘာေကာင္လဲ´
 
`ၾကြက္ႀကီး´
 
ပလက္ေဖာင္းေပၚ ေမာင္ဟစ္ေဘးက လူတစ္ေယာက္ ေအာ္လုိက္မွ ေမာင္ဟစ္ လန္႔သြားေလသည္။ ေမာင္ဟစ္တုိ႔သည္ အမဲလုိက္ ၀ါသနာ ပါေသာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔အတူ အမဲလုိက္ရာတြင္ ေနာက္လုိက္အျဖစ္ ပါ၀င္ဖူးသည္။ ေခ်ဟုလူေတြေရးေသာ ဂ်ီဆုိသည့္ သတၱ၀ါကုိ အမဲလုိက္ ဖူးသည္။ ေၾကာင္ဟုေခၚေသာ ေတာေၾကာင္ကုိ အမဲလုိက္ဖူးသည္။ လယ္ကြင္းထဲတြင္ လယ္ၾကြက္ႀကီးမ်ားကုိလည္း တြင္းကိုေပါက္တူးျဖင့္ ေပါက္၍ လယ္ၾကြက္ေတြကုိ ရဖူးသည္။ ၾကြက္ အသည္းသည္ ၾကက္ အသည္းနီးပါး ရွိသည္။ စားလုိ႔ အင္မတန္ေကာင္းသည္။ ခုေတြ႕ရေသာ ၾကြက္သည္ကား အေမႊးမ်ား ဖြာရာႀကဲေနသည္။ ေမာင္ဟစ္ ေရေက်ာ္နား ေရာက္ေတာ့ ေနာက္ ၾကြက္တစ္ေကာင္ ထြက္လာသည္ကုိ ေတြ႕ရျပန္ သည္။ ထုိစဥ္ ေၾကာင္တစ္ေကာင္ကလည္း တစ္ဖက္က ထြက္လာသည္။ ၾကြက္ေတာ့ ကိြၿပီဟု ေမာင္ဟစ္ေတြးမိသည္။
 
`ဟယ္´ ေၾကာင္သည္ ၾကြက္ကုိၾကည့္ၿပီး ရပ္ကာ ေနာက္ျပန္ေျပးသြား ပါေတာ့သည္။
 
`ဘာျဖစ္လုိ႔ပါလဲ´
 
ေမာင္ဟစ္ အသံထြက္သြားသည္။
 
ဤတြင္ တစ္ဖက္က `ရန္ကုန္ၾကြက္ျဖစ္လုိ႔ေပါ့ဗ်´ ဟု ျပန္ေျပာသံကုိ ၾကားရသည္။
 
ပလက္ေဖာင္းေပၚတြင္ ဘယ္သူမွမရွိ။ ေဘးဘီမွာ တစ္ေကာင္တစ္ၿမီးမွ မရွိ။ တေစၧပဲ ေျခာက္ေနၿပီလား။ သုိ႔ေသာ္ ေရွ႕နားတြင္ တစ္ေကာင္ေတာ့ ရွိေနသည္။ သူက ေစာေစာက ေၾကာင့္လန္႔ေျပးသြားေသာ ၾကြက္ျဖစ္ေလ သည္။ ပလက္ေဖာင္းေပၚက ၾကြက္သည္ ေမာင္ဟစ္ကုိ ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည့္ေနသည္။
 
သူ စကားေျပာတာလား။
 
`ငါေျပာေနတာကြ´
 
သူက ဆက္ေျပာသည္။
 
`မင္း ေတာသား၊ ရန္ကုန္ၾကြက္ကုိ မျမင္ဖူးဘူး မဟုတ္လား´
 
`ဟင္၊ မင္းက ငါ့ကုိ ေတာသားလုိ႔ေျပာတယ္။ မင္းကေကာ၊ စုတ္ျပတ္ေန တဲ့ ၾကြက္စုတ္ပဲ´
 
`ငါက ၾကြက္စုတ္မဟုတ္ဘူး။ ေျမၾကြက္´
 
`တုိ႔ဆီက ၾကြက္ေတြက အင္မတန္ သားနားတယ္ကြ။ မင္းက စုတ္ေန တဲ့ၾကြက္စုတ္ပဲ´
 
`ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေတာက စပါးေတြကုိ ခုိးစားတဲ့ လယ္ၾကြက္ေတြဗ်။ က်ဳပ္တုိ႔ အမ်ဳိးေတြပဲ။ က်ဳပ္တုိ႔က ေတာမွာ ေရႀကီးလုိ႔ ၿမဳိ႕တက္လာတာ´
 
`အင္း၊ ေရႀကီးရင္ ၾကြက္ေတြ အေတာ္ဒုကၡေရာက္တယ္´
 
`ဟုတ္ပါ့။ တိရစၧာန္ခ်င္းအတူတူ ေရႀကီးရင္ ေခြးေတြ ေခါင္မုိး ေရာက္ေအာင္ တက္ႏုိင္တယ္´
 
`ေခြးကလူေတြနဲ႔ အတူတူေနတာကုိး။ လူေတြလုပ္တာကုိ လုပ္တတ္တယ္´
 
`အင္း၊ က်ဳပ္လည္း ၾကားဖူးပါတယ္။ လူေတြ ေျပာေျပာေနၾကတယ္။ ပဲခူးေရႀကီးတယ္ ဆုိတာ´
 
`မင္းတုိ႔ ၾကြက္ေတြက အေတာ္ ၾကြက္ေရလည္တာပဲ´
 
`မလည္လုိ႔ရမလား။ ကားစာျဖစ္သြားမွာေပါ့။ ၿမဳိ႕ေပၚက ၾကြက္ေတြဟာ အကင္းပါးရတယ္´
 
`ဒါနဲ႔ မင္းက ဘယ္မွာေနတာလဲ၊ ေတာက ၾကြက္ေတြလုိ တြင္းထဲေန တာလား´
 
`ေတာက ၾကြက္လုိတြင္းနက္ထဲမွာ မေနဘူး။ ပလက္ေဖာင္းေဘးက ေဖာက္ၿပီး ေအာက္ထဲ ၀င္လုိက္ရင္ ရတယ္။ က်ဳပ္အိမ္ လုိက္လည္ပါလား။ ခင္ဗ်ားနဲ႔ စကားေျပာရတာ ေကာင္းလုိ႔´
 
`ငါ့ကုိယ္ခႏၶာႀကီးနဲ႔ ဘယ္လုိ၀င္လုိ႔ရမလဲ´
 
`ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ေပးပါ့မယ္ဗ်ာ။ ဟခ်ေလာင္း၊ ခင္ဗ်ားဟာ က်ဳပ္ထက္ ေတာင္ ငယ္သြားၿပီ။ ဒီအထဲ ၀င္ရေအာင္´
 
`မင္းတုိ႔က အေတာ္အားရွိတာပဲ။ ကြန္ကရိေတြကုိေတာင္ ေဖာက္ႏုိင္တယ္´
 
`အထင္မႀကီးပါနဲ႔ က်ဳပ္တုိ႔က အားသိပ္ရွိတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ စည္ပင္က ဘိလပ္ေျမေတြက ဘယ္ေတာ့မွ အခ်ဳိးမျပည့္ဘူး။ က်ဳပ္တုိ႔ ေဖာက္လုိ႔ရတယ္´
 
`ငါေတြ႕ေတာ့ သူတုိ႔ အၿမဲတမ္း အသစ္ခင္းေနတယ္ မဟုတ္လား´
 
`ဟုတ္ပါတယ္။ ခင္းတဲ့လူက ခင္းတယ္။ ဖ်က္တဲ့လူက ဖ်က္တယ္။ ၀ါယာႀကဳိးျမွဳပ္တာတုိ႔၊ ေရဆင္းေပါက္ ေဖာက္ရတာတုိ႔၊ သစ္ပင္စုိက္ တာတုိ႔ အမ်ားႀကီးဗ်။ သူတုိ႔ လုပ္ရတယ္။ ခုလည္း ေရမႀကီးေအာင္ဆုိၿပီး ရွိတဲ့ေျမာင္းကုိ ၿဖဳိ၊ ေနာက္ အုပ္ထပ္စီတယ္´
 
`မင္းတုိ႔ ဒုကၡမေရာက္ဖူးလား´
 
`မေရာက္ပါဘူး။ ၿဖဳိၿပီး ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ျပန္လုပ္တာမွ မဟုတ္တာပဲ။ က်ဳပ္တုိ႔ ၾကြက္ေဆြမ်ဳိးေတြ အဆင္ကုိေျပလုိ႔ပဲ´
 
`မင္းတုိ႔ ၾကြက္တြင္းေတြေၾကာင့္ တုိ႔ပလက္ေဖာင္းေတြ အစဥ္ပ်က္ေနတာ ေတာ့ ဆုိးတယ္။ မင္းတုိ႔ဟာ လူသားေတြရဲ႕ ရန္သူပဲ´
 
`ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဟာ အမိႈက္ပံုေတြကုိ ရွင္းေပးတယ္´
 
`ၾကြက္ေတြကေန ပလိပ္ေရာဂါကုိ ရတယ္´
 
`ဒါေတာ့ ေနာင္ႀကီးရာ၊ ပလိပ္ေရာဂါဆုိတာ အရင္ေခတ္က ျဖစ္တာပါ။ ခုေခတ္ ပလိပ္ေရာဂါကုိေတာ့ ပုိးသတ္ေဆးေတြ ေအးေအးေဆးေဆး ႏုိင္တယ္။ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ေၾကာက္ရမွာက ၀က္ေတြနဲ႔ ၾကက္ေတြဗ်´
 
`ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ´
 
`၀က္က H1 N1 ျဖစ္တယ္။ ၾကက္ေတြက H5 N1 ျဖစ္ေစတယ္ဗ်´
 
`၀က္နဲ႔ၾကက္က လူေတြစားတာပဲမုိ႔ ျဖစ္တာ။ မင္းတုိ႔ ပလက္ေဖာင္းၾကြက္ ေတြကုိေတာ့ ဘယ္သူမွ မစားဘူးေလ။ ဒီေတာ့ ၾကက္ငွက္တုပ္ေကြးတုိ႔ ၀က္တုပ္ေကြးတုိ႔ မျဖစ္ဘူးေပါ့´
 
`ခင္ဗ်ားတုိ႔ ၾကြက္သားကုိ အၿမဲစားေနၾကတာပဲ´
 
`ေတာက လယ္ၾကြက္ကုိ စားတယ္။ ဒီက မင္းတုိ႔ၾကြက္ကေတာ့ ရြံစရာ ေတာင္ ေကာင္းေသးတယ္´
 
`ခင္ဗ်ား ဒီဘက္ကုိ ညဘက္လာၾကည့္ပါလား ၾကြက္ဖမ္းတဲ့သူေတြ ေတြ႕မယ္´
 
`စည္ပင္သာယာက ၾကြက္လာဖမ္းတာလား´
 
`ဘယ္ဟုတ္ပါ့မလဲ။ က်ဳပ္တုိ႔ကုိ ေကာ္မာရွယ္အတြက္ ဖမ္းတာ´
 
`ေကာ္မာရွယ္ ဟုတ္လား´
 
`ဟုတ္တယ္။ ၾကြက္ေတြကုိ အေျမာက္အျမား ဖမ္းဆီးၿပီး ဒုိင္သြင္းတာ၊ ခင္ဗ်ားမသိဘူးထင္တယ္´
 
`မဟုတ္တာဗ်ာ´
 
`မနက္တစ္နာရီေလာက္ဆုိ ဒီၾကြက္ဖမ္းတဲ့သူေတြ အဖြဲ႕လုိက္ ေရာက္ လာၾကတယ္။ သူတုိ႔မွာ မီးခုိးမႈတ္ေျပာင္းေတြ ပါတယ္။ ၾကြက္တြင္း ေတြထဲကုိ မီးခုိးေတြမႈတ္ထည့္ၿပီး ထြက္လာတဲ့ၾကြက္ကုိ ႏွာသီးကို ျဖတ္႐ုိက္ၿပီး မေသမရွင္လုပ္ဖမ္းတယ္´
 
`ရက္စက္လုိက္တာ´
 
`အဲဒါကုိ က်ဳပ္တုိ႔ေျပာတာေပါ့။ သတ္ခ်င္လည္း သတ္လုိက္ေပါ့။ ခုေတာ့ ေရာင္းတဲ့အခါ ၾကြက္ေသဆုိ မယူလုိ႔တဲ့။ ၾကြက္ကုိ မေသမရွင္ ႐ုိက္တာတဲ့´
 
`အဲဒီၾကြက္ေတြကုိ ဘာလုပ္လဲ´
 
`ခင္ဗ်ားတုိ႔ စားတယ္ေလ´
 
`က်ဳပ္တစ္ခါမွ မစားဖူးဘူး´
 
`ခင္ဗ်ား ေပါက္စီစားလား´
 
`စားတယ္´
 
`၀က္သားေပါင္းေကာ စားလား´
 
`စားတယ္´
 
`ဘဲသားမုန္႔ေကာ စားလား´
 
`စားတယ္´
 
`၀က္သားလိပ္´
 
`စားတယ္´
 
`ဒါနဲ႔မ်ား တစ္ခါမွ ၿမဳိ႕ကၾကြက္သား မစားဘူးဆုိ´
 
ေမာင္ဟစ္လန႔္သြားပါသည္။
 
ေမာင္ဟစ္ ရန္ကုန္ေရာက္ေတာ့ ေတာမွာမရွိသည့္ အစာမွန္သမွ် တ၀ႀကီး စားသည္။
 
ေပါက္စီ၊ ၀က္သားေပါင္း၊ ဘဲသားမုန္႔၊ ၀က္သားလိပ္ အားလံုး စားပစ္သည္။
 
ေတာက သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ သနားသြားသည္။ ဒီေကာင္ေတြ ဒီလုိ အရသာရွိတဲ့ အစာေတြ မစားဖူးၾကရွာဘူး ဟူ၍ ေမာင္ဟစ္ ေတြးကာ သနားမိသည္။ သူတုိ႔လာရင္လည္း ဆုိင္သြားေကၽြးသည္။
 
`ကဲ ခင္ဗ်ားနဲ႔ စကားေျပာေနတာ ၾကာၿပီ။ ခင္ဗ်ားျပန္ေပေတာ့´
 
`ေကာင္းၿပီ။ အျပင္ေရာက္ရင္ နဂိုအတုိင္း ျဖစ္ေအာင္ မန္းေပးလုိက္ပါဦး´
 
အျပင္ေရာက္ေတာ့ ကုိၾကြက္က အပ္ခ်ေလာင္းဟူ၍ မန္းေပးလုိက္သည္။ ေမာင္ဟစ္ အျပင္ေရာက္မွ အသက္၀၀႐ွဴကာ ပုဇြန္ေတာင္ပန္းၿခံထဲကုိ ၀င္လုိက္သည္။ ထုိစဥ္ တစ္စံုတစ္ေယာက္က ေမာင္ဟစ္ပခံုးကုိ ကုိင္လုိက္သည္။
 
`ေဟ့လူ၊ အ၀တ္ေတြမရွိဘဲ ပန္းၿခံထဲမွာ ဘာထုိင္လုပ္ေနတာလဲ´
 
ေမာင္ဟစ္ မ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ရဲတစ္ေယာက္ကုိ ေတြ႕ရသည္။ ေမာင္ဟစ္သည္ မိမိကုိယ္ကုိ ၾကည့္လုိက္ရာ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီ ေလးကုိသာ ေတြ႕ရသည္။
 
`ဘာျဖစ္တာလဲဗ်ာ´
 
`ဘာျဖစ္တာလဲဗ်ာ´
 
`ဘာျဖစ္ျဖစ္ ရဲစခန္းလုိက္ခဲ့´
 
အသာအယာ မလုိက္သြားလွ်င္ လက္ထိပ္ႏွင့္ေခၚမွာကုိ သိေသာ ေမာင္ဟစ္လုိက္သြားပါသည္။
 
`မင္း ဘယ္လုိျဖစ္တာလဲ ေျပာျပ´
 
`ကၽြန္ေတာ္ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္တယ္။ လမ္းမွာ ကြမ္းယာဆုိင္၀င္ၿပီး ကြမ္း၀ယ္ဖုိ႔လုပ္ေတာ့ ေဘးကလူက ဒီမွာတန္းစီေနတဲ့ လူေတြ အမ်ားႀကီး၊ ခင္ဗ်ားလုိခ်င္ရင္ က်ဳပ္ဆီက တစ္ယာယူသြားဆုိၿပီး ေပးလုိက္တယ္´
 
`သူ ပုိက္ဆံယူလား´
 
`မယူဘူး။ ဘယ္ေလာက္က်လဲ ေမးေတာ့ အခ်င္းခ်င္းေတြ မယူပါဘူးလုိ႔ ေျပာတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကြမ္းစားၿပီး လမ္းေလွ်ာက္လာတာ အိပ္မက္ေတြ မက္ၿပီး ဒီေရာက္လာတာပဲ´
 
`ခင္ဗ်ားကုိ ေဆးခတ္လုိက္တာ။ ခင္ဗ်ားကုိ ကြမ္းယာေပးတဲ့သူ ဘယ္သူလဲ မွတ္မိလား။ ဒီပံုေတြကုိ ၾကည့္ ဘယ္ပံုလဲေတြ႕လား´
 
စခန္းမွဴးက ဓာတ္ပံုေတြျပသည္။
 
`အင္း၊ ဒီတစ္ေယာက္ပဲ´
 
`ခ်က္ႀကီးကုိး။ ဒီေကာင္ သၾကားလံုးနဲ႔ မိန္းကေလးေတြကုိ ဖ်က္ဆီး တာမ်ားၿပီ။ ခုေတာ့ ဒီေကာင္ ကြမ္းယာကုိ သံုးေနၿပီ။ ခ်က္ႀကီးဆီက ခင္ဗ်ား နာရီနဲ႔ ပုိက္ဆံအိတ္ရရင္ ဖုန္းဆက္လုိက္မယ္´
 
`ဟုတ္ကဲ့၊ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ပုဆုိးနဲ႔ အက်ီ ၤေကာ´
 
စခန္းကလူေတြအားလံုး ၿပဳံးေနၾကသည္။
 
`ဟုိမွာ´
 
ေတာ္ေသးတာေပါ့။ ကြန္ညက္ေရာက္ေနလုိ႔။
 
`ဆရာဟစ္ ေနာက္တစ္ခါ တစ္ေယာက္တည္း ေလွ်ာက္မသြားေနနဲ႔´
 
`ေအးပါ´
 
`ဆရာဟစ္ မေၾကာက္ဘူးလား´
 
`ဘာေၾကာက္ရမလဲ´
 
`စခန္းမွဴး ေျပာသြားတယ္။ ဒီေကာင္ သၾကားလံုးနဲ႔ မိန္းကေလးေတြကုိ ဖ်က္ဆီးတာမ်ားၿပီ။ ခုေတာ့ ဒီေကာင္ ကြမ္းယာသံုးေနၿပီ။ ဆရာဟစ္ ကံေကာင္းလုိ႔´
 
`ဘာျဖစ္လုိ႔´
 
`ဒီေကာင္ေတြ ေယာက်္ားေလးေတြကုိ ဖ်က္ဆီးေတာ့မွာေပါ့။ ကံသီေပလုိ႔၊ ဆရာဟစ္က ဘီလူးကၽြန္းသားမုိလုိ႔ အ႐ုပ္ဆုိးေပလုိ႔´
 
`ၿဗဲ´
 
ေမာင္ဟစ္
The Ladies News
 
 
 

 

Vote: 
No votes yet
Reader Choice: 

Add new comment

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.